روزی روزگاری؛ زنده‌ ياد جشنواره فيلم فجر! – فروشگاه اینترنتی تمام آنلاین

روزنامه جوان: شعار‌زدگی از سوی مدیران سازمان سینمایی به راهکاری عملی برای انحراف افکار از موضوعات اصلی بدل شده است
در واقع آنها در فضای برگزار‌ی دوپاره و دوهزینه‌شده جشن‌پاره‌ها به خرج مردم است که خوب می‌توانند سود برند و از آب گل‌آلود ماهی بگیرند! نمونه‌اش جشن‌پاره‌های سال گذشته که هنوز هم تکلیف میلیاردها پول بر باد رفته و مفقود‌شده آن به‌رغم تأکید آقای وزیر ارشاد مبتنی بر شفاف‌سازی هزینه جشن‌پاره‌های موسوم به ملی و جهانی، شفاف و روشن نشده است. پرسش این است، برگزاری جشن‌پاره‌هایی که از اساس دچار انحراف و کجروی‌اند و اجرای آنها با زد‌و‌بند‌ها، گزینش‌های سفارشی و فرمایشی هیئت‌های انتخاب و داوران و همچنین انتخاب‌ها و اهدای مسئله‌دار جوایز و حیف و میل بیت‌المال همراه است و هیچ دستاوردی برای سینما ندارد، چه ثمری دارد‌!؟باز اگر بعضی کاربلدان و دلسوزان سینما، جزو متولیان و مجریان اجرای جشنواره فیلم فجر به صورت اصلاح‌شده و قوی و غنی و سلامت بودند، دل اهالی سینما چندان به درد نمی‌آمد، ولی با بلبشو و آشفتگی موجود، افق روشنی پیش روی سینمای کشور نیست و برگزاری جشن‌پاره‌ها، محملی شده برای بهره‌بری عده‌ای از سفره مردم که به نام سینما پهن است.

سال گذشته حجت‌الله ایوبی وقتی در تنگنای انتقادات ناشی از رشد فیلم‌هایی با مضامین تلخ و ناامید‌کننده قرار گرفت، با اتخاذ سیاست فرار به جلو در هر سخنرانی، شعار سینمای امید سر داد، ولی در نهایت به فاصله چند ماه مجبور شد با حکم وزیر جایش را به محمد مهدی حیدریان بدهد.

روزنامه جوان: شعار‌زدگی از سوی مدیران سازمان سینمایی به راهکاری عملی برای انحراف افکار از موضوعات اصلی بدل شده است.
روزی روزگاری؛ زنده‌یاد جشنواره فیلم فجر! 

محمدمهدی حیدریان درباره تحولات پیش روی جشنواره فیلم فجر گفته‌است: «جشنواره به عنوان فعالیت مردمی این قابلیت را دارد که حامیان مالی مختلف از آن حمایت کنند که این حامیان می‌توانند فرهنگی نیز باشند. او با اشاره به اینکه جشنواره فیلم فجر یک فعالیت میدانی است، می‌گوید: «شکوه جشنواره با ظواهر و فعالیت‌هایی که در عرصه اتفاق می‌افتد، سنجیده می‌شود و ما در عین حال که می‌خواهیم از این شکوه کم نکنیم، صرفه‌جویی هم انجام دهیم و تشریفات زائد را برداریم. رویکرد ما در جشنواره این است که هزینه مراسم با درآمد فرهنگی که برای ما دارد سازگار باشد.»

روزگاری زنده‌یاد جشنواره فیلم فجر، ویترین سینمای ایران، محل گردهمایی ملی سینماگران و حامی و هادی هنرمندان، مسیری برای حضور سینماگران و سینمای ایران در جهان بود، اما چند سال است که به دلیل کجروی مدیران و تخریب سینما و جشنواره و بی‌اعتنایی به خواسته‌ها و منافع ملی سینما و سینماگران و رسانه‌های سینمایی، ویترین سوپرمارکت کسانی شده که مخالف احیا و به‌روزسازی و ارتقا و سالم‌سازی جشن‌پاره و سینمای کشور هستند و برگزاری سالم، هدفمند و استاندارد وکیفی جشنواره فیلم فجر و رونق تولید آثار ملی و مردمی، برایشان نان و آب ندارد!

 

مسال هم مغازه دونبش جشن‌پاره‌های موسوم به فیلم فجر با پول بیت‌المال به نام سینمای ایران و باشکوه‌تر! از دو دوره قبل دایر است و منافع‌داران و سودبران از شوق برگزاری آن از شادی در پوست نمی‌گنجند؛ چراکه شعار آنها به قول معروف؛نان اینجا، آب اینجا، کجا بروم به از اینجا است! جشن‌هایی که ارتباطی با سینمای ملی ایران، نیازها و مشکلات و نظرهای اهالی آن و فجر انقلاب و جامعه ندارند و عنوان سینما و فجر هم بهانه‌ای است برای عده‌ای خاص و اندک که خود را به مسئولان غافل سینما می‌چسبانند و از این سفره بهره می‌برند!‌
شعار‌زدگی از سوی مدیران سازمان سینمایی به راهکاری عملی برای انحراف افکار از موضوعات اصلی بدل شده است. این روزها کم‌کردن هزینه‌های جشنواره فیلم فجر به ترجیع‌بند صحبت‌های مدیران سینمایی تبدیل شده‌است و آنها می‌کوشند به شکل مداوم این نکته را از طریق رسانه‌ها منتقل کنند. در جدیدترین موضع‌گیری، رئیس سازمان سینمایی به «صرفه‌جویی» و «حذف تشریفات زائد» از جشنواره اشاره کرده است.

امسال نیز حیدریان همان شیوه سر دادن شعار را البته با تغییر محتوای شعار به عنوان تاکتیک سرمشق خود قرار داده است. شعار امسال حذف تشریفات زائد و صرفه‌جویی است؛ شعاری که به واسطه انتقاد رسانه‌ها از بودجه 20 میلیونی جشنواره سال گذشته آن هم در شرایط اقتصاد مقاومتی اتخاذ شده است. در واقع مهدی حیدریان همان راه سلف خود حجت‌الله ایوبی را می‌رود و به این درک رسیده که می‌توان با سوار شدن بر شعار زدگی، ضعف مدیریت را تحت‌الشعاع قرار داد.

اما سؤالی که مطرح می‌شود، این است که حیدریان دقیقاً قرار است کدام تشریفات زائد را حذف کند و از چه طریقی دست به صرفه‌جویی مالی بزند؟ این سؤالی است که باید پاسخ داده شود، حذف افتتاحیه رویکرد درستی است که اتخاذ شده، اما آیا تشریفات زائدی مثل فرش قرمز، رونمایی از کتاب‌های کم‌مایه و بولتن‌های حجیم و بدون کاربرد هم حذف خواهد شد. همه می‌دانند که سود بولتن‌سازی در جشنواره‌ها چیزی نیست که مدیران زیردستی به راحتی از آن صرف‌نظر کنند، آیا مشاوران و مدیران ریز و درشت حذف خواهند شد؟